پایگاه استانی مدیریت خشکسالی کشاورزی اصفهان
مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
جغرافياي گياهي استان اصفهان
براساس تقسيم بندي اقليمهاي رويشي پابو استان اصفهان در فلور ايران و توراني واقع شده است. فلور ايران و توراني حدود 92 درصد از مساحت ايران را به خود اختصاص ميدهد و به 5 زير منطقه شامل نيمه بياباني، استپي، نيمه استپي، كوههاي مرتفع و جنگلهاي خشك تقسيم ميگردد. اين زير منطقهها به ترتيب عبارتند از:
الف- منطقه رويشي نيمه بياباني: بيش از 47 درصد از مساحت استان در قلمرو اين اقليم قرار دارد. مناطق واقع در نيمه شرقي استان شامل شهرهاي خور و بيابانك، چوپانان، انارك، نايين، ورزنه، كاشان، بادرود، زواره و اردستان با بارش كمتر از100 ميليمتر در محدوده اين اقليم قرار دارند. قسمت عمده گونههاي موجود در اين منطقه از خانوادههاي اسفناجيان، كاسني، بقولات و گندميان ميباشد. بطور كلي فلور اين منطقه رويشي به دليل محدوديتهاي اقليمي و ادافيكي غني نبوده و فقط برخي گونههاي مقاوم به خشكي در چنين شرايط دشواري استقرار يافته اند. مناطق پست اين منطقه را اراضي شور تشكيل ميدهد. همچنين سطح قابل توجهي از آن را ناهمواريهاي ماسهاي با پوشش گياهي ويژه به خود اختصاص داده است.
ب- منطقه رويشي استپي: اين اقليم رويشي حدود 36 درصد از سطح استان را پوشش ميدهد و در مناطق مركزي با بارندگي سالانه 100 تا 230 ميليمتر گسترش دارد. شهرهاي قمصر، ميمه، شاهينشهر، كوهپايه، اصفهان، تيران، زرينشهر، شهرضا و قسمتهايي از شمال بادرود در اين منطقه رويشي واقع شده اند. گونه غالب آن درمنه دشتي است.
ج- منطقه رويشي نيمه استپي: اين منطقه حدود 2/13 درصد از استان را در بر گرفته و مناطق غرب و جنوب غربي استان را با بارندگي 230 تا 450 ميليمتر شامل ميشود. متوسط ارتفاع اين مناطق بيش از 2000 متر ميباشد. از خصوصيات اين منطقه كوتاه شدن فصل رويش نسبت به دو اقليم قبلي است، بطوريكه بيش از 60 درصد از بارش هاي اين منطقه بصورت برف ريزش ميكند. شهرهاي گلپايگان، خوانسار، فريدونشهر، چادگان و سميرم در اين اقليم قرار گرفتهاند.
د- منطقه رويشي كوه هاي مرتفع: اين اقليم رويشي حدود 3 درصد از مساحت استان را در نواحي شرق فريدون شهر و جنوب غربي سميرم از ارتفاع حدود 2500 متر به بالا تشكيل ميدهد. ميزان بارندگي آن بيش از 500 ميليمتر و در واقع ارتفاعات سلسله جبال زاگرس را تشكيل ميدهد. محدوديتهاي عمده اين اقليم رويشي كوتاه بودن فصل رويش، شيب زياد و سنگلاخي بودن آن ميباشد. گونه ارس يكي از گونههاي مهم و با ارزش درختي اين نواحي ميباشد. گونههاي مرتعي اين محدوده را گونههاي بوتهاي و بالش وشي و گراس هاي پايا تشكيل ميدهد.
ه- منطقه رويشي جنگلهاي خشك: اين اقليم كمتر از 5/0 درصد از سطح استان را بصورت نواري باريك در غرب فريدونشهر و جنوب غربي سميرم پوشش ميدهد. در واقع زبانههاي جنگلهاي بلوط غرب به داخل استان نفوذ كرده است و به دليل تغيير اقليم، گونههاي موجود از رشد زيادي برخوردار نيست و در واقع اكوتون جنگلهاي بلوط غرب است.